هایکوها و دغدغههای ژاپنی ِ عباس حسیننژاد
جز باد سرد عمق شب را افزون می کند ماهی پرید به بیرون کپهی زولبیاها تقدیم میشود به زنان مهربان سرزمین من در این هایکو ـ قصه تلاش شده خط سیر منطقی از کودکی تا کهنسالی لحاظ شود.
صدای کلاغی؛
تنهایی عمیقتر میشود!
تیک تاک ساعت
شب تابستانی!
عکس ماه مشوش شد
برکه تابستانی
عبور کنان با دهان تلخ
پسرک روزهدار!
از شهر چیزی نمانده
جز پرواز دو درنای سفید
بالای خرابهها
----
پس از سونامی
گنجشکان
به تکاپوی لانه تازه
نوشته شده در ۱۳٩٠/۱۱/٩ساعت
۱٢:٤٢ ق.ظ توسط عباس حسیننژاد نظرات () |
نوشته شده در ۱۳٩٠/٥/٢٢ساعت
۳:۳٧ ق.ظ توسط عباس حسیننژاد نظرات () |
نوشته شده در ۱۳٩٠/٥/٢٢ساعت
۱:٠۸ ق.ظ توسط عباس حسیننژاد نظرات () |
نوشته شده در ۱۳٩٠/٥/٢٠ساعت
٦:۱٩ ق.ظ توسط عباس حسیننژاد نظرات () |
نوشته شده در ۱۳٩٠/٤/۸ساعت
٦:٤٠ ب.ظ توسط عباس حسیننژاد نظرات () |